2004/Dec/01

เมื่อ วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้ไปเตะบอลด้วยล่ะ กับเพื่อน ๆ กลุ่มเดิม ๆ ที่ตอนเรียน มหาวิทยาลัย ทำให้นึกถึงตอนเรียนนะ ช่วง ปี3 ปี4 นะ เราได้เตะบอลด้วยกันบ่อยมาก ๆ เลยอ่ะ มีแข่งด้วยนะ แบบฟุตบอล 7 คน คนเล่นจิงๆอ่ะ มีไม่กี่คนหรอก แต่ก็พยายามชักจูงผู้ที่ไม่เคยเล่นมาเล่นนะ เพื่อทีมจะได้ครบ ไว้แข่งกับน้องๆด้วย

เราจะแข่งกับน้องๆ ทุกวันเสาร์อาทิตย์ เป็นที่น่าตลกมากเพราะว่าผมจะไปเที่ยวกินดื่มกับเพื่อนอีกกลุ่มวันศุกร์ไม่ก็เสาร์ ซึ่งเพื่อนเตะบอลก็จะชวนลากหรืออะไรก็ตามไป เตะบอลทุกเช้า ไม่เสาร์ก็อาทิตย์ ไปทั้งมึนๆหัวอย่างนั้นอ่ะ ทุกทีเลย ผมก็ต้องไปด้วยความว่าอยากเตะด้วย รักเพื่อนด้วย เพราะถ้าขาดผมไปไม่ใช่ว่าทีมจะแพ้นะ แต่ว่า คนไม่พอ 555 ผมก็ไปเตะทั้ง แฮงค์ๆ อย่างนั้นล่ะ กว่าจะสร่างก็ครึ่งหลังแล้ว มึนหัวมากๆ แถมยังต้องวิ่งอีก เฮ้อ !!! เหนื่อย จริงๆ แต่ก็สนุกดี แต่ไม่ค่อยเต็มร้อยเท่าไหร่ พอแข่งเสร็จเราก็จะมากินน้ำกันที่โรงอาหาร บางทีนะ ชุดนี่โสโครกมากเลย ก็เล่นเตะบอลกับโคลน เพราะสนามมันเปียก คนเค้าก็มองกัน เพราะว่ายังมีน้องๆ อยู่หอในมากินข้าวกัน(กว่าจะเตะเสร็จก็ 9-10โมงแล้ว) แต่ไม่เป็นไรไม่ได้โสโครกคนเดียวสักหน่อย

รายชื่อสมาชิก Com-Science Soccer Club มีดังนี้

1. ติ้น(ผมเองล่ะ โอกาสน้อยมากที่จะได้เห็นผมลงสนามอย่างสมบูรณ์ เนื่องจากแฮงค์ ขอโทษนะเพื่อนๆ แต่ผมก็ไปตลอดนะ)

2.หนุ่ม(อันนี้ต้องยกให้เค้าเลย ใจไม่รักไม่มา เพราะมันเสือกนอนบ้านซึ่งก็ไกลจากสนามประมาณ15 kms ได้ )

3.โชค (ไอ้นี่ ไม่อยากจะบอกเลย ช่วงแรกนี่ก็มาบ่อย ช่วงหลังแม่ง ทะเลาะกับแฟนเกือบทุกทีที่มา แต่มันก็มาใจรักเหมือนกันนะเนีย แต่พอมาทำงานนี่ ขา want เลยอ่ะ ฟิตที่สุดในทีมอ่ะ เพราะน่องเค้าจะแตกอยู่แล้ว)

4.ปี้ (อันนี้ก็มานะ แต่เฮ้อ ทำไมมันไม่คิดจะตื่นเองบ้างวะ ต้องไปเรียกเกือบตลอดเลย เพื่อนๆเรียกว่า ปี้แรส )

5.โก้(อันนี้ก็ขา want ตลอด อยากเล่น แต่มันคงคิด ทำไมต้องให้กูเป็นโกลด์อยู่เรื่อยวะ กูก็เตะเป็นนะเว้ย)

6. เจี๊ยบ (อันนี้ก็บ้านใกล้กัน ขาประจำด้วย จากคนที่ไม่ค่อยเตะ มาเป็นขาประจำ ผมภูมิใจนะ มันพัฒนามาก ใจรักเหมือนกัน)

7.ปุ้ย(บ้างเพราะแฟนไม่ให้มา 555 ตลก แล้วเป็นไงล่ะ)

8.กั๊ก(อันนี้บางอาทิตย์มันก็นะ อย่างว่าคนมีแฟนอ่ะ แต่ยังมามากกว่าคุณปุ้ย )

9.แจ๊คกี้ (อันนี้จิงๆแล้วเก่งสุดในทีมเลยนะเนี่ย ถึงบ้านอยู่ไกลแต่มันนอนบ้านเพื่อนได้อยู่ไม่เหมือนใครบางคน)

10.โย(ตุ้ยนี่มันมาบ้างไม่มาบ้าง แต่ก็มา ก็ยังดี)

11. มานะ (เคยมาครั้งหนึ่งจากการลากจากเพื่อนๆ แต่แม่งมาแล้วแพ้เลยอ่ะ เลยไม่มาอีกเลย)

12. เอ๊ดดี้(อันนี้ก็มาบ่อย ไม่เคยเรื่องมาก ดีจิงๆ เลยเพื่อนอย่างนี้ )

13. อิท(อันนี้ผมให้เป็นผู้จัดการทีม เพราะเคยเตะด้วยกันไม่กี่ครั้งแต่เค้าก็มาเกือบตลอดนะ ถือกระติกบ้างซื้อน้ำบ้าง ขอบใจ จริงๆ เพื่อน)

เอ๊ยังมีใครอีกนะ ถ้าคิดไม่ออกก็ขอโทษทีนะ

14. ผา(มากี่ครั้งจำไม่ได้ แต่ไม่มากอ่ะ แต่ตอนนี้ก็มาเกือบตลอดเลยนะเนี่ย เออ พัฒนาแล้วครับ)

15.เฟิร์ส (อันนี้เกือบลืมไป โทษทีเฟิร์ส ก็มึงชอบให้กูไปปลุกตั้งนาน ทำไรอยู่วะ ช้าจัง ประตู ของ กู(ทีม))

จำไม่ได้แล้ว ขอโทษด้วย เอาไว้แค่นี้ก่อนละกัน ถ้ามีอารมณ์ จะมานั่งรำลึกความหลังใหม่นะ

ขอบใจ และขอบคุณ เพื่อน ๆ ทุก ๆ คนที่ทำให้ผมได้มีความทรงจำที่ดีนะ ถ้าผมเคยด่า ต่อว่าใครไป(เยอะ ซะด้วยสิ แต่ก็เพราะสนใจนะเลยเป็นอย่างนั้น ) ก็ขอให้ อโหสิกรรม ต่อกัน นะครับ ขอบคุณจากใจ จริงๆ นะ ถึงคนที่ผมไม่ได้เอ่ยนามด้วยนะ คร๊าบบบบบบบบบ

2004/Nov/22

เช้าวันทำงานอีกวันหนึ่งของผม เฮ้อ หลายๆคนคงเป็นเหมือนผม เมื่อวานยังวันหยุดอยู่เลย ส่วนเมื่อวานก็คิดว่า เฮ้อ พรุ่งนี้วันจันทร์แล้วเหรอเนี่ย ยังพักผ่อน นอนไม่เพียงพอเลย

วันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมได้ไปเที่ยวมา กับเพื่อนๆ มานะ ทอม แล้วก็ แอน เริ่มออกจาก กรุงเทพ ก็เช้าวันเสาร์ ตี 5.30 น.ได้ จริงๆ แล้วอยากให้ไปเยอะกว่านี้ แต่การชวนมันค่อนข้างกระชั้นชิดไปหน่อย เลยได้แค่นี้อ่ะ ก็ขับรถกันไป จุดหมายแรก คือบ้านผม ที่ ในป่าส่วนหนึ่งของ ระยอง แผนต่อไปหลังจากแวะทานข้าวเช้าที่บ้านคือ จ.จันทบุรี ซึ่งจริงแล้ว เป้าหมายการท่องเที่ยวนั้นไม่แน่ชัดเท่าไหร่ เราไปกันประมาณแบบว่าอยากไปไหนก็ไป ในแผนที่อ่ะ เลยเหมือน นกขมิ้นทัวร์ของนายกเลย เริ่มจาก น้ำตกพลิ้ว เราก็ไปแวะทานข้าวเที่ยงที่นั่น ซึ่งมันก็ไม่ได้เที่ยงมากนัก จริง ๆ ก็เพิ่ง 11.00 น. แล้วเราก็ไปต่อที่ ฟาร์มเลี้ยงปลาโลมา ที่ชื่อว่า โอเอซิส ซีเวิร์ล ซึ่งมีการเลี้ยงปลาโลมาและโชว์ปลาโลมา ซึ่งที่นี่นะ ผมเคยมาเที่ยวเมื่อ ตอนผมอยู่ ม.1 ได้มากับครอบครัว ผมประทับใจมากเลยอยากพาเพื่อนมาดูแต่ เมื่อกลับมาอีกครั้ง รู้สึกได้ถึงความทรุดโทรมและการไม่ค่อยได้รับการดูแลเท่าที่ควร ทั้งๆที่ผมคิดว่ามันน่าจะเจริญมากกว่านี้ คงอาจจะเป็นเพราะว่าไม่ค่อยมีคนมาดูเลยไม่มีเงินมาดูแล เพราะการแสดงโชว์นั้นน้อยลง และดูเหมือนรอบที่ผมดูนั้น ปลาโลมาไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่ (ไม่เชื่อฟังผู้ฝึก) การแสดงเลยดูกร่อยๆไป ลืมไป ที่นี่นั้นมีพันธุ์ปลาโลมาอยู่ 2 พันธุ์ คือ ปากขวด และ หัวบาตร จึงอยากเชิญชวน ผู้ที่ได้อ่านทุกท่าน ช่วยกัน ส่งเสริมฟาร์มปลาโลมาของคนไทยกันนะ ครับ

หลังจากดูปลาโลมาแล้วผมก็หมดไอเดียที่จะเที่ยวเลยขับรถ แวะนู่นแวะนี่ไปเรื่อยๆ ตามแผนที่ ที่ผมได้มา แวะ แหลมเสด็จ และอะไรอีกจำไม่ได้แต่ได้เจอ สะพานที่ข้ามไปเกาะ ซึ่งสวยมาก ในความรู้สึกของผม

หลังจากแวะไปเรื่อยเราก็มาลงเอยด้วยการเล่นน้ำทะเลที่ แหลมแม่พิมพ์ ระยอง แล้วก็ทานอาหารทะเล แถวนั้น แล้วก็กลับไปนอนที่บ้านผม

จบการเดินทางวันเสาร์

ส่วนวันอาทิตย์ผมขี้เกียจเล่าละ ไปอ่านเอาที่บอร์ด ของเพื่อนผมละกัน www.exteen.com/xmana

นะครับ แล้วเจอกันใหม่

2004/Nov/15

วันนี้ วันจันทร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2547 มันก็เหมือนเป็นวันเริ่มต้นการทำงานของสัปดาห์ หรือวันทั่วๆไปของใครหลายๆ คน แต่สำหรับผมมันเหมือนเป็นวันที่ผมได้ออกมาทำงาน จากห้องใหม่ของผม มันเหมือนกับว่าผมได้เริ่มต้นใหม่กับก้าวใหม่ๆ ของชีวิตเลยนะ( ในความคิดของผม )

ผมก็ตื่นได้สายหน่อย ไม่ต้องกระเสือกกระสนที่จะตื่นเช้าๆ หรือรีบที่จะทำอะไร หลายๆ อย่าง ไม่รู้ว่าเป็นสิ่งดีหรือไม่ดีกันแน่ บางทีมันก็ทำให้ผมสบาย แต่บางทีผมมาคิด มันทำให้เราขี้เกียจมากขึ้นรึป่าว ไม่แน่ใจ

แต่เรื่องที่ผมจะเล่านั้นไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้เท่าไหร่ พอดีพักเที่ยง ผมได้ฟังเพลงๆ หนึ่ง ให้ข้อคิดดีนะ

" ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเองว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร "

สำหรับพวกคุณมันหมายความว่าไงล่ะ สำหรับผมนะ มันก็คงเหมือนกับว่า ทุกสิ่งมันเกิดจากตัวเราทั้งนั้น

ชีวิตเรา เราก็ต้องเป็นคนกำหนด ใครจะมากำหนดเราไม่ได้หรอก ทุกข์มันเกิดจากเราสร้างขึ้นมา สุขก็เกิดจากเราสร้างขึ้นมา ทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวเรา แต่อยู่ที่ว่าเราจะคิดและทำได้หรือป่าว จิงป่ะ

ทฤษฎี เต็ม 100ปฏิบัติ ได้ 0

แก้ไขเมื่อ 15/11/2547 13:13:54